
Kinderspel is het elfde deel in de populaire Kim Stone-serie van Angela Marsons. Op een late zomeravond komt inspecteur Kim Stone aan in Haden Hill Park, bij de plaats delict van een verschrikkelijk misdrijf: een vrouw is met prikkeldraad aan een schommel vastgebonden, er is een X in haar nek gesneden. Het slachtoffer, Belinda Evans, is een gepensioneerde professor in de kinderpsychologie. Kim en haar team doorzoeken haar huis, vinden een ingepakte weekendtas en komen op het spoor van een ingewikkelde relatie tussen Belinda en haar zus Veronica. Dan worden er nog twee lichamen gevonden, op dezelfde manier toe¬getakeld. Kim weet dat ze op zoek is naar een seriemoordenaar. Als ze de twee zaken met elkaar vergelijkt, ontdekt Kim dat de drie slachtoffers betrokken waren bij een jaarlijkse wedstrijd voor hoogbegaafde kinderen en dat ze op weg waren naar het volgende evenement. Kan Kim in de gedachten kruipen van een seriemoordenaar en de ¬volgende moord stoppen voordat het te laat is?
Voor mij was het mijn eerste kennismaking met een boek van Angela Marsons. Ondanks het feit dat dit het elfde boek is in deze reeks, was ik onmiddellijk mee. Zowel de cover als de achterflap spraken me onmiddellijk aan en ik keek er dan ook enorm naar uit om deze te lezen. De auteur heeft me dan ook niet teleurgesteld. Van bij het begin werd ik in dit verhaal gezogen. De korte en heel vlotte hoofdstukken houden het tempo hoog en zorgden ervoor dat ik wilde blijven lezen. Het boek was dan ook vrij snel uit 😉. Ik kijk er naar uit om ook haar eerdere boeken uit deze reeks in huis te halen.
Ik vind de cover heel goed gekozen. Het sluit mooi aan bij de duistere sfeer van het verhaal. Als ik kijk naar de vorige boeken van de auteur, zie ik dat ze vaak gebruik maakt van sobere en dreigende kleuren en dat is hier niet anders. De voorkant toont een verlaten schommel wat heel goed past bij het thema van het boek. De lichamen worden namelijk steeds gevonden op locaties die een link hebben met een spelelement. Ik vind de titel Kinderspel op meerdere manieren heel goed gekozen. Het roept in de eerste plaats de gedachte op aan onschuld en spelen, wat een sterk contrast vormt met de gruweldaden in het boek. Vervolgens slaat de titel ook op de moordlocaties die een link hebben met spelelementen. Als laatste geeft het thema hoogbegaafde kinderen in een competitieve omgeving er nog een extra laag aan. Een pluim voor Marsons die er duidelijk heel goed over heeft nagedacht!
Als ik verder met complimentjes mag strooien, vind ik het super van de schrijfster dat ze het niet nalaat diepgaande thema’s te bespreken. Het boek gaat over de rivaliteit tussen broers en zussen, verwaarlozing door ouders en hoe hoogbegaafde kinderen moeten omgaan met hun uitzonderlijke intelligentie en de druk die op hun schouders gelegd wordt door de omgeving. Deze elementen geven het verhaal niet alleen spanning, maar ook een emotionele diepgang.
De personages worden realistisch en herkenbaar voorgesteld door de auteur. Je leert hen stuk voor stuk kennen en Angela slaagt er in je mee te nemen in hun verschillende persoonlijkheden, de onderlinge relaties en de intriges die er zijn. Hun emoties worden ook telkens goed omschreven, waardoor je als lezer enorm begint mee te leven. Er komen redelijk veel personages aan bod, dus je moet je hoofd er wel bijhouden, maar aangezien ik het boek heel snel uitgelezen heb, was dit geen probleem 😉.
Afsluitend kan ik zeggen dat dit boek een meeslepende thriller is met boeiende personages en een intrigerend plot. Fans van de reeks over Kim Stone zullen zeker niet op hun honger blijven zitten en zullen dit boek met beide handen omarmen. Ook vind ik het toegankelijk voor nieuwe lezers, zeker voor liefhebbers van Karin Slaughter of M.J. Arlidge. Zonder twijfelen, verdient Kinderspel voor mij 5 sterren.
Ellen Claeys
Boekencast
Genre: Thriller
Uitgever: Boekerij
ISBN: 9789049204921
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 359
Uitgave: januari 2025
Dit recensie-exemplaar heb ik ontvangen van Boekerij in ruil voor deze eerlijke recensie.
Lees hier de recensie van ‘Laatste belofte‘
Lees hier de recensie van ‘Bloedlijn‘